Posts tagged food
ISL11: Þorramatur + Klettur’s Camp
Feb 20th
Do you know about Þorri? It’s one month of Icelandic ancient people. This time of every years were the hardest time to find something to eat. So, they had to eat something unusually. Sheep’s heads, sheep’s balls, shark and more, call them, Þorramatur. I cannot bring the taste for you or some smells. But just imagine, Hákarl is smell like pee. (much uric I’ve ever had in my life) The sheep’s balls, blood sausages, liver sausages are smell like something very very sour and the taste also. I think, because they had to keep them with something to make them can keep longer. (maybe fermentation)
But this is just a culture to eat this once per year, to have in mind about how difficult ancient Icelanders were faced in. See some pictures…
Smoked lamp for flat cake and Hákarl
- “Flat cake” is direct translation for Flatkaka
- some bakery likes Kleinur.
- The meal is ready!
Last weekend, I had a great opportunity to join a camp of finding team, The Youth Rescue Team in Reykjanesbær, KLETTUR. We have been to the training center near Gufuskálar. There are the highest human-made structure in Iceland. It was the highest human-made structure in Europe also.
Left hand, Longwave radio mast Hellissandur, 412 m, 1963
Old oil or water tank, the exit of tunnel
inside cafeteria
I had challenged myself by going up to the 15-meter tower and went down by the rope. Unfortunately, it was so bad weather, I cannot use my camera to take photo that time.
The 15-meter tower, I have climbed up.
Little snow, before we were leaving
It was fun. I got a lot of friends from the camp. And also I was very tried after I’ve backed.
Tomorrow is a completed 6 months day in Iceland. 
Ég tala bara smá Íslensku. Ég er að læra það!
เช้งเม้ง ‘52+วันเกิดน้อง
Apr 9th
เขียนก่อนเดี๋ยวลืม Pretty URLs ภาษาไทยมาแล้ว
วันที่ 4-5-6 ไปเช้งเม้งมาครับ
สำหรับกำหนดการนี้มีมานานแล้ว แต่เนื่องจากเป็นคนขี้เกียจ สุดท้ายก็จัดกระเป๋าเช้าวันที่ 4 นั้นละ แล้วก็ออกเดินทางตอนเที่ยง แวะกินก๋วยเตี๋ยวหมูตุ๋นจำชื่อร้านไม่ได้แล้ว พุทธมณฑลสาย 3, ต้มยำมะนาวใบตำลึงนี้ ใช้ได้เลยครับ ร้านนี้ให้น้อยไปหน่อย แต่ถ้าพูดถึงความสะอาด และความอร่อยผมว่าค่อยข้างคุ้มค่าละ
เสร็จแล้วออกเดินทางโดยใช้เส้นทางกาจนาภิเษกตะวันตก(9) พหลโยธิน(1)ถ้าจำไม่ผิด ระหว่างทางก่อนเข้าสระบุรี เจอม๊อบ(อ๋อ ลืมไปเค้าให้ใช้คำว่า protesters อิอิ)ปิดถนนด้วย ทำให้เสียเวลาค่อยข้างมากที่จุดนี้ ก่อนจะเข้ามิตรภาพ(3)ครับ พ่อขับซะ 120-140 เดี๋ยวนี้ทางหลวง 24 (ไม่รู้ชื่อ) เป็น 4 เลนซะแล้ว ทำให้การไปมาสะดวก แต่ช่วงนางรอง-เข้าเขตสุรินทร์ รู้สึกช่วงนี้จะยังเป็น 2 เลนอยู่ แน่นอน ผ่านนางรองก็ต้องขาหมูจิ๋งนำ สุดยอดสุดแล้ว ซื้อไปขาหนึ่ง+คากิอีก เบ็ดเสร็จ 300 บาทครับ
ถึงสุรินทร์ก็เกือบจะทุ่มแล้ว ตามธรรมเนียม(ที่บ้าน) ก็ต้องไปเยี่ยมซาแปะแปลว่า “ลุงคนที่สาม” ตามหลักคนจีนแล้ว ญาติทางพ่อต้องให้ความสำคัญด้วยการบอกว่าเค้าเป็นคนที่เท่าไรด้วยครับ 1ก็ตั่ว 2ก็ยี่ 3ก็ซา 4สี่ … (บ้านผมแต้จิ๋ว) ซึ่งอันนี้ก็อาจจะมีเพี้ยนๆตามคำหลังซึ่งจะบอกถึงความสำพันธ์นั้นๆ “แปะ”ก็ลุง “โก”ก็พี่สาวหรือน้องสาวพ่อ ส่วนสามีของโก จะเรียกว่า “เตี๋ย” (เสียงสูงกว่าเตี่ยของพ่อ) หรือว่าจะเรียกว่า “อาเตี๋ย” ก็ได้ครับ, ส่วนทางแม่ ผู้หญิงเรียก “อี๊” ผู้ชายเรียก “กู๋” (ยาวเชียว อันนี้ก็แล้วแต่บ้าน แล้วแต่ว่าเป็นคนจีนภูมิภาคไหนด้วยนะครับ)
ซาแปะเปิดร้านขายของชำอยู่ที่ซอย “โดนไข” อ่านชื่อซอยนี้แต่เด็กก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเป็นชื่อนี้ มงคลตรงไหน = = ตอนเย็นวันนั้นก็ไปรับประทานอาหารตอนเย็นที่ร้านห่างจากตัวเมืองมาก และเข้าไปในซอยลึกๆ แต่ก็มีคนเข้าไปกินแหะ ผมก็สงสัยเหมือนกันว่าอาเตี๋ยรู้จักร้านนี้ได้ยังไง แต่อาหารอร่อยครับ ยุงเยอะไปหน่อย อาหารวันนั้นส่วนมากเป็นปลาแม่น้ำ ซึ่งจำเมนูอาหารไม่ได้แล้วครับ [อีกยาว ใครไม่อ่านไม่ต้องคลิกต่อนะครับ แหะๆ]
