เขียนก่อนเดี๋ยวลืม Pretty URLs ภาษาไทยมาแล้ว

วันที่ 4-5-6 ไปเช้งเม้งมาครับ

สำหรับกำหนดการนี้มีมานานแล้ว แต่เนื่องจากเป็นคนขี้เกียจ สุดท้ายก็จัดกระเป๋าเช้าวันที่ 4 นั้นละ  แล้วก็ออกเดินทางตอนเที่ยง แวะกินก๋วยเตี๋ยวหมูตุ๋นจำชื่อร้านไม่ได้แล้ว พุทธมณฑลสาย 3, ต้มยำมะนาวใบตำลึงนี้ ใช้ได้เลยครับ ร้านนี้ให้น้อยไปหน่อย แต่ถ้าพูดถึงความสะอาด และความอร่อยผมว่าค่อยข้างคุ้มค่าละ

เสร็จแล้วออกเดินทางโดยใช้เส้นทางกาจนาภิเษกตะวันตก(9) พหลโยธิน(1)ถ้าจำไม่ผิด ระหว่างทางก่อนเข้าสระบุรี เจอม๊อบ(อ๋อ ลืมไปเค้าให้ใช้คำว่า protesters อิอิ)ปิดถนนด้วย ทำให้เสียเวลาค่อยข้างมากที่จุดนี้ ก่อนจะเข้ามิตรภาพ(3)ครับ พ่อขับซะ 120-140 เดี๋ยวนี้ทางหลวง 24 (ไม่รู้ชื่อ) เป็น 4 เลนซะแล้ว ทำให้การไปมาสะดวก แต่ช่วงนางรอง-เข้าเขตสุรินทร์ รู้สึกช่วงนี้จะยังเป็น 2 เลนอยู่  แน่นอน ผ่านนางรองก็ต้องขาหมูจิ๋งนำ สุดยอดสุดแล้ว ซื้อไปขาหนึ่ง+คากิอีก เบ็ดเสร็จ 300 บาทครับ

ถึงสุรินทร์ก็เกือบจะทุ่มแล้ว ตามธรรมเนียม(ที่บ้าน) ก็ต้องไปเยี่ยมซาแปะแปลว่า “ลุงคนที่สาม” ตามหลักคนจีนแล้ว ญาติทางพ่อต้องให้ความสำคัญด้วยการบอกว่าเค้าเป็นคนที่เท่าไรด้วยครับ 1ก็ตั่ว 2ก็ยี่ 3ก็ซา 4สี่ … (บ้านผมแต้จิ๋ว) ซึ่งอันนี้ก็อาจจะมีเพี้ยนๆตามคำหลังซึ่งจะบอกถึงความสำพันธ์นั้นๆ “แปะ”ก็ลุง “โก”ก็พี่สาวหรือน้องสาวพ่อ ส่วนสามีของโก จะเรียกว่า “เตี๋ย” (เสียงสูงกว่าเตี่ยของพ่อ) หรือว่าจะเรียกว่า “อาเตี๋ย” ก็ได้ครับ, ส่วนทางแม่ ผู้หญิงเรียก “อี๊” ผู้ชายเรียก “กู๋”  (ยาวเชียว อันนี้ก็แล้วแต่บ้าน แล้วแต่ว่าเป็นคนจีนภูมิภาคไหนด้วยนะครับ)

ซาแปะเปิดร้านขายของชำอยู่ที่ซอย “โดนไข” อ่านชื่อซอยนี้แต่เด็กก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเป็นชื่อนี้ มงคลตรงไหน = =  ตอนเย็นวันนั้นก็ไปรับประทานอาหารตอนเย็นที่ร้านห่างจากตัวเมืองมาก และเข้าไปในซอยลึกๆ แต่ก็มีคนเข้าไปกินแหะ ผมก็สงสัยเหมือนกันว่าอาเตี๋ยรู้จักร้านนี้ได้ยังไง แต่อาหารอร่อยครับ ยุงเยอะไปหน่อย  อาหารวันนั้นส่วนมากเป็นปลาแม่น้ำ ซึ่งจำเมนูอาหารไม่ได้แล้วครับ [อีกยาว ใครไม่อ่านไม่ต้องคลิกต่อนะครับ แหะๆ]

More >